Friday, January 28, 2011

Temptation

I was almost tempted to create another face book account.

Good that I had a hard time logging in to the new yahoo mail i just created. My goal was to create an FB account that nobody would even think it's mine. I will just be inviting close friends so i will also be updated on what's happening in their lives.

Looking at it from afar,it sounds like an innocent plan of just wanting to connect with my pals. But knowing me, i will use it to stalk on you yet again. Bad idea.

So, rather than wasting my time on 'checking' on you, it would be better if I keep things as they are right now: Me, not part of any social networking sites.=)

Wednesday, January 26, 2011

February 1,2011

What's so special with this date? Well, it is THE start of a new phase in my life! First time kong magpapang umaga sa work! Grabe! Though i know na magiging mahirap to at first since ang totoong body clock ko e panghapon, excited ako kasi normal sched na! Makakasama na ako sa lakad ng barkada pag friday night! Excited na din akong makapanood ng telenovelas!hahah

May naiisip na din akong paggamitan ng aking new time! Sana tlaga e i bless ng Lord ang gagawin nateng magkakabarkada. We need to try new things! And you bet, kukulitin ko kayo para magmaterialize ang bright idea nateng yan!


I love life!weeee!

Saturday, January 8, 2011

I'm Finally Getting Better

Sobrng totoong totoo ang linyang ito s akin.
And just to prove na sobrang over na ako sa mga kalokohan ko nitong mga nakaraang buwan, i'll name names na hehe.
To my former boss Kris Egea, well, since hindi k naman nagbabasa ng blog ko so hindi mo malalaman na sobrang naging adik ako sa yo hehe. Sobrang crush na crush kita nung teletech days naten. Alam kong hindi mo naramdaman, pro ikaw nalang sa buong universe ang di nakakaalam na sobrang espesyal ka sa akin. Not because we were(are) friends, but because you shared your life with me. And with that, sobrang hinangaan kita. Salamat for being my inspiration. Sayang, dinilete ko na yung fb account ko,d man lang tyo naging linked dun para naman na update ako sa kung ano na ang happenings sa buhay mo.
It also helped na hindi na tyo nagkikita kasi nakalimutan ko yung feelings ko sayo. Space and absence are really good for the heart to forget. I already deleted all of your messages kasi dapat mag start with a clean slate.

Ikaw naman RB, God knows how much thankful i am that you are my friend. Isa ka sa mga tinetreasure kong kaibigan since college days. I thought na hindi na tayo magkikita after graduation but God had a better plan. Pero yun nga, tandaan: wag pilitin,pag kaibigan,kaibigan lang haha! Pangit ang pinipilit ang isang bagay, lalo na pag at stake ang friendship!And i know na pang habang buhay na ang ating kalokohan together. Amen.

And lastly, sayo Ibong Adarna (sensya, di tlaga kita pdeng pangalanan,baka mapatay ako ng asawa mo hehe), salamat for making me kilig during college days haha. It so happened na dial up pa ang connection ng puso ko nung mga panahong yon kaya di ko narecognized na ikaw ang gusto ko hehe. After 3 years, dun ko lang nalaman na ikaw pala ang tamang tao na magco compliment sa kung sino ako kasi i was sooo myself when you were around. No pretentions, no nothing. Sayang, ang bagal ko magprocess ng feelings. Pinagtatawanan nga ako ng mga barkada ko kasi ilang years ka ng may asawa, dun ko palang nalaman na inlove pala ako sayo haha. Pero hanggang ngayon, ikaw pa din ang ideal man ko. Sobrang blessed ang asawa mo kasi ikaw ang asawa nya. I pray that God will bless you more.
Now that i am over the emote days, ready na akong magpakasaya uli!
Welcome back Me!haha

Sunday, December 26, 2010

My Berks!

After 1 year,ngayon ko lng uli makikita si Lovelyn.(well si Lovelyn lng kasi e hndi nmn sigurado yung iba na pupunta). The last time we saw her was on her wedding day s Batangas. She was so pretty ang she looked happy. Alam nmn nmin n hnggang ngayon e happy p din sya.
Sayang,kasi hindi sure kung makakapunta si Trel. 2 years ko na syang di nakita. Ngayon na nasa Pinas sya (since kakauwi nya lng kagabi) hindi sya sure kung makakarating sya sa aming munting get together kasi nasa ospital ang tito nya. How i miss her!
Though yung iba naming friends e nandito lng sa Pilipinas, hndi p din kami nagkakaron ng time na magsama sma.
May fault din naman ako dito. Kasi,ako ang single at dapat ako ang madaming time, hndi ko pa din nachecheck ang mga friends ko. Si Joan nga, di ko pa nakikita yung baby nya. Ang bad di ba?
Si super Rex, i guess, busy sa lovelife at carreer. Kami lang ni Malen ang medyo madalas magkita. Nagkakasundo kasi kami sa pag wi-window shopping!haha
How I miss my berks! Grabe!

Malen - ang bestfriend ng bayan
Love - the valedictorian
Joan - the modern day Virgin Mary
Ems - crush ng bayan
Trel - ang original n dyosa
Rex - the super pastor
Jean - the hot mama

Well, i know, someday,mabubuo din uli kami. Sna e may mga boyfriends n din tayo nun!haha

Monday, November 22, 2010

Soloista

For 1 week,yan ako hehehe. Alam ko nmng kaya ko e. Tutal, ito nmn talaga ang gusto di ba? Ang problema lang ngayong araw n to, ala akong load! So di ko makapagtext. Buti nlng at may wifi dito kung hindi,...ako'y isang malungkot n bata!haha
Anyways, kailangan ko lng planuhin ang isang buong linggo and I will be fine. Ang unang dapat gawin, magpaload para matext ko ang aking mga friendships. Second...mag iisip p ko. =)
Oo nga pla, ang sagot ng Lord s aking wish n space e: Not yet. (hindi ko iniisip n No ang sagot ng Lord dun s prayer n yun, kasi hanggang ngayon space p din ang kailangan ko and i believe that in time, Yes ang isasagot ng Lord dito).
More kwento next time. For now,pabayaan muna naten ang kwentong pag ibig s lukewarm state. =)
'Rise and rise again, until lambs become lions...'

Thursday, September 23, 2010

I Miss You Like Crazy

Sabi ng friend ko, engot daw ako pagdating sa pag-ibig. Sya kasi, 3 days lang ang binibigay nya sa sarili nya para iyakan ang isang ex. After that, she's ready to move on and to let go. Ako, ilang buwan na, loka loka p din. (well, aminado nmn ako na loka loka ako)
I had been burning phone lines recently, and yet, i am still stucked in this crazy situation. You're so near and yet, i miss you like crazy.
God knows how much.
He even knows how much pain i am enduring at this very point in time. Pain caused by the very thought that i like you so much...
Ang hirap maging loka loka. Nakakapagod. Nakakapagod ka kasing mahalin talaga. Ang problema naman, alam ko na na ito ang sitwasyon naten, and yet i keep on hoping and praying that someday, you'll notice the special feelings i have for you. Baliw lang di ba?
Nasasaktan na, ayaw pang mag let go. Pero sabi ng isa ko pang friend, okay na nararamdaman ko yung pagod. Later on daw, mag uumpisa na ang pag momove on. Kelan? ='( ilang buwan na akong ganito e.
Sabi nga ng character ni Bea: Wag, wag mo na akong pahirapan.
Isa na lang ang pag asa ko, distance.
Sana yan man lang ma-grant.

Wednesday, September 22, 2010

Second Best

I was wondering if I can finally let go of my feelings for you and settle for the second best person that will come in my life. Ang hirap na tanong, promise. Kasi I still would like for this relationship of ours to 'work'. But from the looks of it, this is already a lost battle. (which my mind still refuses to accept, crazy me!)
Gustong gusto kong mag move on. Loser nga naman kung mananatili akong nag iintay sa yo. So naisip ko, pano kung may dumating na iba? Am I to accept na posibleng sya ang aking The One?
Though sa ngayon e hindi ko alam ang sagot (since blinded ako ng damdamin ko sa yo), time will come, malalaman ko din ang sagot.
Just like in the 27 dresses.
Jane was so inlove with her boss and her whole world was revolving around him (hmmm, parang ako lang). Then she met this writer. At first, hindi nya na recognize that the writer was the one for her. Until one day, she realized, mahal nya yung pangalawa.
So i guess, it is worth the risk. The second best maybe the second best for now but it time, he might emerged as The One.